Το πάθημα του βασιλιά του δάσους

“Το πάθημα του βασιλιά του δάσους” αποτελεί το πρώτο μου εκδομένο παραμύθι. Η έμπνευση για αυτό το έργο ήρθε όταν δούλευα στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πύλας με το σχέδιο της ΑΝΑΔ για τους άνεργους πτυχιούχους. Είχαν περάσει δύο χρόνια από τότε που τέλειωσα το μεταπτυχιακό μου στην οικολογία, δυό χρόνια ανεργίας, ξεκούρασης και αναμονής για ένα καλύτερο μέλλον.

Πριν επιλεχτώ από το προαναφερθέν σχέδιο της ΑΝΑΔ (Αρχή Ανάπτυξης Δυναμικού Κύπρου) εργαζόμουν εθελοντικά περιοδικά εδώ και εκεί, σε πόστα εντελώς άσχετα με τις σπουδές μου. Χάρηκα ιδιαίτερα για την τοποθέτηση μου σαν υγειονομική επιθεωρήτρια στο Κοινοτικό Συμβούλιο Πύλας όμως η χαρά μου δεν κράτησε για πολύ. Από την πρώτη κιόλας μέρα έμελλε να καταλάβω πως δεν επρόκειτο να ασχοληθώ με οτιδήποτε επιστημονικό ή έστω κοντινό σε ότι πρόσμενα στο νέο μου πόστο. Ένας σωρός από επιστολές για φορολογία μας περίμεναν, επιστολές τις οποίες έπρεπε, εμένα και μιαν άλλη κοπέλα με το σχέδιο της ΑΝΑΔ, τις οποίες έπρεπε να βάλουμε στους φακέλους  για να ταχυδρομηθούν στους φοροφειλέτες. Μιλούμε όμως για οκτώ χιλιάδες επιστολές, τις οποίες μας πήρε σχεδόν δύο βδομάδες να τις διπλώσουμε, να τις βάλουμε την καθεμιά στο φάκελο της και μετά να σφραγιστεί η καθεμιά επιστολή.

Μετά αφού ολοκληρώθηκε το φακέλωμα των φορολογιών, με άφησαν εμένα πάνω στο δωμάτιο συνεδριάσεων της κοινότητας ενώ μετάφεραν την άλλη κοπέλα της ΑΝΑΔ στην υποδοχή κάτω. Πέρασε μια ακόμη βδομάδα εκεί και δεν μου έβαζαν κάτι να κάνω, ατένιζα απλά το φυλάκιο της ειρηνευτικής δύναμης στην Κύπρο των Ηνωμένων Εθνών (που ήταν ακριβώς απέναντι από το κοινοτικό μέγαρο). Σκεφτόμουν ότι σπούδασα για 5 χρόνια και ότι ακόμα και στην πρακτική με την ΑΝΑΔ, κατέληξα σε έναν άσχετο πόστο με απολύτως τίποτα να ασχοληθώ…

Έτσι πήρα την απόφαση να κάνω κάτι δημιουργικό και έγραψα αυτό το παραμύθι. Το αρχικό του μέγεθος όμως ήταν 400 στίχοι, έπειτα μειώθηκαν για να είναι πιο προσιτό για τα παιδιά του επιπέδου της προδημοτικής εκπαίδευσης. Στο παραμύθι αυτό οφείλω πολλά γιατί με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι είχα τη δυνατότητα να παράξω κάτι αξιόλογο. Μετά από αυτό το παραμύθι βρήκα την δύναμη να τηλεφωνήσω στην κα Ιωάννα Παναγιώτου, την Επίτροπο Περιβάλλοντος, και να της πω το πρόβλημα μου. Με την βοήθεια της επανατοποθετήθηκα στο γραφείο της και όλα άρχισαν να φτιάχνουν γιατί πλέον είχα νέα καθήκοντα πολύ πιο κοντά στις σπουδές μου.

Οπότε ποτέ μην τα βάζετε κάτω, για κάθε άνθρωπο υπάρχουν πολλές θέσεις σε αυτόν τον κόσμο, αλλά το σωστό είναι να επιλέγει ο καθένας και να κατευθύνεται προς εκείνη τη θέση που πραγματικά ανταποκρίνεται καλύτερα στις ικανότητες, στα θέλω και στα πιστεύω του/της.