Η κυρία με τις κόκκινες τουλίπες

“Η κυρία με τις κόκκινες τουλίπες” έχει γίνει ένα από τα αγαπημένα παραμύθια της ανιψούλας μου. Το παραμύθι γράφτηκε για όλα τα λουλουδάκια εκεί έξω, που χάρη σε αυτά γίνεται η επικονίαση και συνεχίζει η ζωή στον πλανήτη Γη. Πολλές φορές κανένας δεν υπολογίζει την αξία τους, ο σύγχρονος άνθρωπος τα προσπερνά χωρίς να τους ρίχνει ματιά εξαιτίας των βιαστικών ρυθμών της μοντέρνας πραγματικότητας.

Ωστόσο τα λουλούδια δεν μας ξεχνούν, δίνουν την δική τους μάχη για επιβίωση χωρίς πολλές φορές να αντιλαμβανόμαστε τι ιδιαίτερη προσπάθεια χρειάζεται για να αντεπεξέλθουν στα συνεχώς μεταβαλλόμενα περιβάλλοντα (καταστροφή φυσικού περιβάλλοντος, πυρκαγιές, υγρή και αέρια ρύπανση κτλ). Αυτό το παραμύθι στοχεύει στο να ευαισθητοποίησει μικρούς και μεγάλους για τα σπάνια είδη χλωρίδας τα οποία πρέπει να προστατεύουμε και όχι να κόβουμε.

Στην Κύπρο σχεδόν όλοι γνωρίζουμε ποια είναι τα προστατευόμενα είδη της ενδημικής χλωρίδας: οι ορχιδέες, τα κρίνα του γιαλού, οι κόκκινες τουλίπες κτλ όμως αυτό δεν εμποδίζει πολλούς από το να τα κόβουν για σκοπούς εξωραϊσμού των σπιτιών τους.

Το καλό νέο, ότι η πολιτεία έχει θεσπίσει νόμους για την προστασία των ειδών αυτών καθιστώντας παράνομη την κοπή τους, υποσκιάζεται από το γεγονός ότι οι νόμοι αυτοί παραβιάζονται συστηματικά στην Κύπρο και δεν επιβάλλονται οι ποινές που προβλέπονται.

Η κυρία Μαρία και ο παππούς Τάκης, οι κεντρικοί ήρωες αυτού του παραμυθιού μας παίρνουν στην Πάφο για να ακούσουμε τα παράπονα των ενδημικών κόκκινων τουλιπών και να μάθουμε για την προστασία τους από το δασονόμο και τις ίδιες τις τουλίπες αφού η νεράιδα της ανακύκλωσης Ζέα τους δίνει ανθρώπινη φωνή.

Ας τις ακούσουμε λοιπόν, μας χρειάζονται και τις χρειαζόμαστε !