“Tell a fairytale day” February 28

“Tell a fairytale day” February 28

H 26η Φεβρουαρίου είναι μέρα αφιερωμένη στο παραμύθι και τα παιδιά. Η λογοτέχνης Μαριλένα Πόλη και η εικονογράφος Τασούλα Τσιερκέζου – Χριστοδούλου της σειράς παραμυθιών EcoFairytales τίμησαν την μέρα αυτή σε συνεργασία με τους Δήμους Λιβαδιών και Λάρνακας φτιάχνοντας εργαστήρια για τα παιδιά. Κατά την διάρκεια των δύο εκδηλώσεων διαβάστηκαν τα παραμύθια και δόθηκε χρόνος στα παιδιά να δημιουργήσουν και να φτιάξουν κατασκευές από ανακυκλώσιμα υλικά.

Στα δεξιά υπάρχουν φωτογραφίες από τα εργαστήρια και πιο κάτω φόρμα επικοινωνίας για ενδιαφερόμενα νηπιαγωγεία  που θα ήθελαν πληροφορίες για παρουσίασεις, εργαστήρια και αγορά των παραμυθιών.

February 26 is a day devoted to fairy tales and children. Marlena Poli and illustrator Tasoula Tsierkezou – Christodoulou  honoured this day in collaboration with the Municipalities of Livadia and Larnaca to make workshops for children. During the two events the fairy tales were read and children were given time to create and make useful items only from recyclable materials.

Δωρεάν ebook “Η Μίνα στο Χωριό Παραγωγής Πράσινης Ενέργειας”

Η Μίνα παίρνει το τρένο για να επισκεφτεί την γιαγιά της, η οποία μένει σε ένα μακρινό χωριό πάνω στα βουνά. Φτάνοντας στο χωριό η Μίνα δεν μπορεί να βρει την γιαγιά της, ενώ όλα έχουν αλλάξει. Επίσης, ο αέρας και ο ήλιος απουσιάζουν με αποτέλεσμα οι χωριανοί να μαζεύουν ξύλα για να ζεσταθούν. Θα βρει άραγε μια άκρη η Μίνα αλλά και μια λύση για την νέα κατάσταση που βρήκε μπροστά της;

Ένα παραμύθι για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για παιδιά από 4 μέχρι 10 χρονών.

Κατεβάστε το pdf από το πιο κάτω link:

https://ecofairytalesblog.files.wordpress.com/2021/02/ce97-ce9cceafcebdceb1-cf83cf84cebf-cf87cf89cf81ceb9cf8c-cea0ceb1cf81ceb1ceb3cf89ceb3ceaecf82-cea0cf81ceaccf83ceb9cebdceb7cf82-ce95cebdceadcf81ceb3ceb5ceb9ceb1cf82.pdf

Συνέντευξη στο περιοδικό City

https://city.sigmalive.com/article/2018/3/10/otan-i-poli-grafei-oikologika-paramythia/

Όταν η Πόλη… γράφει (οικολογικά) παραμύθια

Η Μαριλένα Πόλη βρήκε έναν αλλιώτικο τρόπο να μιλήσει στα παιδιά για την προστασία του πλανήτη.

Το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τη φύση-περιβάλλον είναι να αποδεχτεί ότι η προστασία του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία του πολιτισμού μας. Από αυτό ξεκινούν όλα, όταν καταλάβουμε δηλαδή ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα.

Έχοντας ως φάρο τα πιο πάνω λόγια, η Μαριλένα Πόλη αποφάσισε να εκδώσει την πρώτη συλλογή παραμυθιών της σειράς EcoFairtytales, τα οποία είναι οικολογικού περιεχομένου. Και αυτό γιατί, όπως η ίδια πιστεύει, οι κύριοι αποδέκτες, τα μικρά παιδιά δηλαδή, είναι πιο ανοικτά σε «πράσινες» ιδέες από ότι όταν μεγαλώσουν.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα.

Υπάρχει απήχηση εκ μέρους των παιδιών; Ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που άκουσες από έναν μικρό αναγνώστη σου;

Τα περισσότερα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την εικονογράφηση των παραμυθιών την οποία ανέλαβε η εικονογράφος Αναστασία Τσιερκέζου-Χριστοδούλου. Το πιο συναρπαστικό κομμάτι της όλης διαδικασίας έκδοσης του βιβλίου «Οικολογικά παραμύθια Tόμος 1», προσωπικά θα έλεγα πως ήταν η προώθησή του στα σχολεία με παρουσιάσεις/εργαστήρια, γιατί μέσω αυτών είχα την ευκαιρία να διαβάσω τα παραμύθια στα παιδιά και να δω από κοντά την αντίδρασή τους. Το καλύτερο σχόλιο που άκουσα ήταν από έναν μαθητή της πρώτης τάξης του δημοτικού που μου είπε ότι θέλει να γίνει δασονόμος όταν μεγαλώσει για να προστατεύει τη φύση, όπως ο ήρωας του παραμυθιού «Η κυρία με τις κόκκινες τουλίπες» που τους διάβασα.

 

 

Με τι άλλο καταπιάνεσαι εκτός από τη συγγραφή;

Αφιερώνω χρόνο σε εκπαιδευτικά προγράμματα του ΜΚΟ «Φίλοι της λίμνης Ορόκλινης» όπου είμαι υπεύθυνη για τα εργαστήρια κατασκευών από ανακυκλώσιμα υλικά και τις ξεναγήσεις στη λίμνη Ορόκλινης και Αλυκής για εκπαιδευτικά ιδρύματα και τον εναλλακτικό τουρισμό. Ένας από τους στόχους των ξεναγήσεών μας στις λίμνες είναι η προσέλευση ντόπιων ομάδων, ωστόσο το περισσότερο ενδιαφέρον προς το παρόν προέρχεται από τον εξωτερικό τουρισμό.

Έχουμε κτίσει ένα αδηφάγο πολιτισμό καταστρέφοντας το μοναδικό «σπίτι» που έχουμε, τον πλανήτη Γη.

 

Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τη φύση-περιβάλλον;

Να αποδεχτεί ότι η προστασία του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία του πολιτισμού μας. Από αυτό ξεκινούν όλα, όταν καταλάβουμε δηλαδή ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα. Μέχρι στιγμής έχουμε κτίσει ένα αδηφάγο πολιτισμό καταστρέφοντας το μοναδικό «σπίτι» που έχουμε, τον πλανήτη Γη. Η ενσυνείδηση αυτή σε ατομικό επίπεδο αυτόματα προσελκύει στην καθημερινότητά μας απλές αλλά συνάμα ουσιώδεις λύσεις στο πρόβλημα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η υιοθέτηση αειφορικών τακτικών π.χ. οικιακή κομποστοποίηση, ανακύκλωση πλαστικού, χαρτιού, γυαλιού, μπαταριών, λαμπτήρων, ηλεκτρικών/ηλεκτρονικών συσκευών κτλ.

Το «Οικολογικά Παραμύθια, Τόμος 1», το πρώτο βιβλίο της σειράς, αντανακλά την επιτακτική ανάγκη για ενδυνάμωση της περιβαλλοντικής συνείδησης.

Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με τα παραμύθια οικολογικού περιεχομένου;

Αποφάσισα να ασχοληθώ με την έκδοση της πρώτης συλλογής παραμυθιών της σειράς EcoFairtytales, τα οποία είναι οικολογικού περιεχομένου, λόγω του ότι οι κύριοι αποδέκτες, τα μικρά παιδιά δηλαδή, είναι πιο ανοικτά σε «πράσινες» ιδέες από ότι όταν μεγαλώσουν. Το «Οικολογικά Παραμύθια, Τόμος 1», το πρώτο βιβλίο της σειράς, αντανακλά την επιτακτική ανάγκη για ενδυνάμωση της περιβαλλοντικής συνείδησης και αυτό επιτυγχάνεται μέσω των μηνυμάτων που μεταφέρονται προς τα έξω. Μερικά από τα καίρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας τα οποία επέλεξα για τον πρώτο τόμο της σειράς παραμυθιών EcoFairytales είναι η προώθηση της ανακύκλωσης, η προστασία των ενδημικών ειδών και η ευαισθητοποίηση για τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.

 

Χρειάζονται οι ενήλικες τα παραμύθια στην ζωή τους;

Από τότε που πάτησε το πόδι του άνθρωπος στη γη, μεγάλωσε με ιστορίες, οι οποίες εξηγούσαν τα μυστήρια του κόσμου σε απλά λόγια. Τα Μυστήρια αυτά εμπερικλείουν θέματα όπως η γέννηση, οι εποχές, η μέρα και η νύχτα, μετά καθώς η ανθρωπότητα προχώρησε τα θέματα πλέον αφορούσαν περισσότερο την καθημερινή ζωή του ανθρώπου. Οι περισσότερες τέτοιες ιστορίες, τα παραμύθια δηλαδή, συνήθως έχουν φανταστικό τέλος αιχμαλωτίζοντας έτσι τις ελπίδες και τα όνειρα της ανθρωπότητας. Μεταδίδουν επίσης, τα παραμύθια, μηνύματα για την αξία της προσπάθειας και τις πλείστες φορές μηνύματα αισιοδοξίας για ένα καλύτερο μέλλον. Φυσικά τα παραμύθια άλλαξαν με τον καιρό αλλά ακόμα δεν έχουν χάσει την αξία τους, τόσο για τα μικρά παιδιά όσο και για τους ενήλικες. Τα διηγούμαστε παρόλες τις προόδους της κοινωνίας στα επιστημονικά και τεχνολογικά πεδία. Χαρακτηρίζονται από τους δημοσιογράφους συχνά οι ζωές των γαλαζοαίματων σαν παραμυθένιες, επίσης και οι γάμοι τους, τα αξιώματα τους και τα ρούχα τους… συμβαίνει αυτό βέβαια λόγω του ότι πουλάει μια αληθινή ιστορία που ακούγεται σαν παραμύθι, πχ όταν ο πρίγκιπας Ουίλιαμ γύρισε να κοιτάξει μια λαική, την Κέιτ, την οποία παντρεύτηκε και έτσι αυτή έγινε δούκισσα και από τότε ζει μια βασιλική ζωή. Τα παραμύθια έχουν ηλικία πάνω από 6000 χρόνια, και όπως και τότε, είχαν την ιδιότητα να διηγούνται πως η αποφασιστικότητα, το κουράγιο και η ευφυΐα μπορούν να αλλάξουν ακόμα και την πιο δύσκολη πραγματικότητα. Ενδεικτικό παραμύθι είναι ο Γιαννάκης και η φασολιά όπου ένα φτωχό αγόρι χάρη στην εξυπνάδα του γίνεται πλούσιο. Άλλα παραμύθια όπως η σταχτοπούτα και οι κακιές αδερφές της μας δείχνουν ότι η μοχθηρία υπάρχει στον κόσμο με ανθρώπινη μορφή αλλά η δύναμη τους δεν είναι ατελείωτη ή ανίκητη. Σήμερα αρκετά παραμύθια έχουν ξαναγραφτεί από φεμινίστριες για να μεταδώσουν ισχυρά μηνύματα όπως η ισότητα, με ιδιαίτερο παράδειγμα την συλλογή παραμυθιών «μεταμορφώσεις» 1971 από την Άννα Σιξτον. Όπως και να έχει τα παραμύθια πρέπει να συνεχίσουν να διαβάζονται καθώς ρίχνουν φως στις πολιτισμικές, κοινωνικές και εικαστικές κινήσεις της εκάστοτε περιόδου. Έτσι κι αλλιώς αποτελούν την θεμέλιο λίθο του πολιτισμού ακόμα και οι αλλαγμένες εκδόσεις των παραμυθιών και αξίζουν να τις μελετούμε όποτε μπορούμε σε όποια ηλικία και αν βρισκόμαστε.

 

Ποια ήταν η αρχική πλοκή πασίγνωστων παραμυθιών και πως αυτά άλλαξαν με το πέρασμα του χρόνου

Πολλά παραμύθια έχουν μεταφερθεί στην μεγάλη οθόνη με την ανάπτυξη της τεχνολογίας ή επανεκδοθεί με διαφορετικό τέλος. Από το αρχικό βιβλίο μέχρι την μεταφορά ενός παραμυθιού σε ταινία τις πλείστες φορές πολλά στοιχεία αλλάζουν. Κάποιες ιστορίες επιμηκυνθήκαν, άλλες αλλοιώθηκαν τόσο που τελικά έγιναν αγνώριστες. Αυτό δεν είναι εξ ανάγκης κακό απλά μας δείχνει ότι με το πέρασμα του χρόνου εξελίχθηκε ο τρόπος σκέψης και συνάμα οι αντιλήψεις μας.
Ακόμα και οι κύριοι ήρωες των παραμυθιών ήταν διαφορετικοί από ότι στην αρχή για πολλά παραμύθια. Για παράδειγμα στο παραμύθι με την οικογένεια των τριών αρκούδων που τις επισκέπτεται η χρυσομαλλούσα όταν λείπουν και τρώει το φαγητό τους, η αρχική ηρωίδα ήταν μια γριούλα και στο σπίτι των αρκούδων έμεναν 3 αρσενικές αρκούδες εκ των οποίων η μια ήταν νάνος.
Για να δούμε πως άλλα γνωστά παραμύθια αλλάχτηκαν για να ανταποκριθούν στην εκάστοτε μοντέρνα πραγματικότητα :
1. Τα τρία γουρουνάκια
Στην μοντέρνα έκδοση των παραμυθιών και τα 3 γουρουνάκια επιβιώνουν από το λύκο γιατί το καθένα τρέχει στο επόμενο σπίτι όταν το σπίτι τους πέφτει από το φύσημά του λύκου. Σε προηγούμενες εκδόσεις, τα 2 πρώτα γουρουνάκια δεν είναι τόσο τυχερά γιατί τα τρώει ο λύκος πριν προλάβουν να παν στο σπίτι του αδερφού τους. Επίσης, όταν ο λύκος κατεβαίνει από την καμινάδα καίγεται και τρέχει να φύγει, ενώ στην παλαιότερη εκδοχή το έξυπνο γουρουνάκι τον κλείνει στην μεγάλη κατσαρόλα και τον μαγειρεύει για να τον φάει.
2. Χάνσελ και Γκρέτελ
Ο Χάνσελ και η Γκρέτελ είναι ένα παραμύθι που διατηρήθηκε στο πέρασμα του χρόνου με ελάχιστες αλλαγές ή παραλλαγές. Οι πλείστες εκδοχές περιλαμβάνουν το ζαχαρωτό σπιτάκι με τα γλειφιτζούρια, τα ψωμάκια που έριχνε ο Χάνσελ για να βρουν τον δρόμο, την κακιά μάγισσα που κλείδωσε το Χάνσελ στο κλουβί και την Γκρέτελ που έσπρωξε την μάγισσα στο φούρνο. Ωστόσο, μια λεπτομέρεια της αρχικής έκδοσης του παραμυθιού είναι ότι οι βιολογικοί γονείς αποφάσισαν να αφήσουν τα παιδιά τους μόνα στο δάσος ενώ σε νεότερες εκδοχές η κακιά μητριά αφήνει τα παιδιά στο δάσος εν άγνοια του πατέρα. Το παραμύθι αυτό γράφτηκε γύρω στο 1300 μΧ κατά την περίοδο της Μεγάλης Πείνας, όπου οι άνθρωποι ήταν απελπισμένοι τόσο πολύ που εγκατέλειπαν τα παιδιά τους. Έτσι εξηγείται το απίστευτο αρχικό σενάριο. Δυστυχώς, ολοένα όμως ακούμε για ανθρώπους που και σήμερα εγκαταλείπουν τα παιδιά τους λόγω οικονομικών δυσκολιών. Αναμφίβολα, η παρούσα κατάσταση πρέπει να μας προβληματίσει για τις διαστάσεις που παίρνει η ανέχεια κάτω από την μύτη μας εν όψει της οικονομικής κρίσης.
3. Σταχτοπούτα
Η Σταχτοπούτα αποτελεί ένα από τα πιο πασίγνωστα παραμύθια μετά την Χιονάτη και την Κοκκινοσκουφίτσα. Με το πέρασμα του χρόνου το παραμύθι υπέστηκε μεγάλες και μικρές αλλαγές.
Στις μικρές αλλαγές που έγιναν στην αρχική ιστορία είναι ότι δεν υπήρχε νεράιδα να βοηθήσει την Σταχτοπούτα με το μάζεμα των φασολιών που την έβαλε επίτηδες να συμμαζέψει η κακιά μητριά. Τα πουλάκια ναι μεν την βοηθούν με την δουλειά που της ανέθεσε η μητριά αλλά της τα στέλνει η νεκρή μητέρα της. Επίσης τα πουλάκια που στέλνει η μητέρα της, επίσης της φέρνουν φόρεμα και παπούτσια χρώματος χρυσού για το χορό.
Στις δύο μεγάλες αλλαγές που έγιναν όμως από την αρχική ιστορία είναι το εξής. Η μητριά, πριν οι 2 κόρες της δοκιμάσουν τα γοβάκια με τα οποία ψάχνει την αγαπημένη του ο πρίγκηπας , βάζει τις κόρες της να κόψουν τα δάκτυλα των ποδιού τους. Αυτό έγινε για να μεγαλώσει η πιθανότητα να χωρέσουν οι μεγάλες πατούσες των κόρων της στο γοβάκι. Ωστόσο, το σχέδιο της μητριάς αποτυχαίνει γιατί ο πρίγκηπας καταλαβαίνει ότι οι 2 κοπέλες έκοψαν τα δάκτυλα των ποδιών τους όταν τα δοκιμάζουν και μερικές σταγόνες αίμα από το δεμένο τραύμα ξεφεύγει και πέφτει πάνω στα γοβάκια.
Στον γάμο της Σταχτοπούτας όταν παντρεύεται τελικά τον πρίγκηπα έρχονται και οι 2 αειθαλής αδερφές της όπου τα πουλάκια της νεκρής μητέρας της τους βγάζουν τα μάτια. Εντελώς βάρβαρο τέλος, 100% ακατάλληλο για παιδιά και λογικό που άλλαξε.
Επίλογος
Η λίστα με τα παραμύθια που τους διαφοροποιήθηκε το τέλος σίγουρα δεν σταματά εδώ, συμπεριλαμβάνει την « Μικρή γοργόνα» του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν και άλλες πολλές που δεν φαντάζεστε. Μια από τις προφανείς διαφορές μεταξύ των αρχικών εκδοχών διάφορων γνωστών παραμυθιών και της σύγχρονης εξέλιξης τους είναι ότι η βία και ο θάνατος μειώνονται δραματικά στις σύγχρονες εκδοχές.
Το πιο ενδιαφέρον θα είναι φυσικά όχι το πόσο μέχρι τώρα άλλαξαν τα παραμύθια αλλά πόσο ακόμα θα εξελιχθούν στο μέλλον.

Βιβλιογραφία:
https://thoughtsonfantasy.com/2014/09/29/how-the-last-300-years-have-changed-fairy-tales/

Πώς παραμύθια του 19ου αιώνα εκφράζουν ανησυχίες για την επικείμενη οικολογική καταστροφή…

Ο δανός συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν αποτελεί έναν από τους πιο διάσημους ευρωπαίους συγγραφείς παραμυθιών. Σήμερα είναι περισσότερο γνωστός για τα παραμύθια ‘’η μικρή γοργόνα’’, ‘’το κοριτσάκι με τα σπίρτα’’, ‘’o μολυβένιος στρατιώτης’’, τα οποία μιλούσαν την περιβαλλοντική υποβάθμιση λόγω της γρήγορης βιομηχανοποίησης της εποχής του.
Η ανθρωπογενείς δραστηριότητα για πολλούς επιστήμονες είναι η κύρια αιτία της επιδείνωσης του φαινομένου του θερμοκηπίου, η οποία ξεκίνησε από τα πολύ αρχικά στάδια της βιομηχανικής επανάστασης γύρω στον 19ο αιώνα. Ήδη από το 1760 μέχρι το 1914 στην Αγγλία, τεράστιοι αριθμοί πολιτών μετακινήθηκαν από την εξοχή στις πόλεις για ένα καλύτερο οικονομικά μέλλον.
Η μετακίνηση αυτή είχε ως αποτέλεσμα την αποξένωση των ανθρώπων από τη φύση. Μερικά παραμύθια του Άντερσεν απεικονίζουν πως φυτά βασανίζονταν από τους ήρωες των παραμυθιών του, παραδείγματος χάρη «Το έλατο» και η «Μαργαρίτα και το λινάρι». Στις ιστορίες αυτές ο συγγραφέας έδωσε φωνή στα φυτά να εκδηλώσουν τα συναισθήματά τους για τους κινδύνους που βίωναν από την εξάπλωση της βιομηχανίας. Ο στόχος τέτοιων παραμυθιών ήταν να ενθαρρύνουν τα παιδιά να σκεφτούν την επίδραση τους πάνω στο περιβάλλον.
Άλλα παραμύθια του 19ου αιώνα όπως «το μεγάλο θαλάσσιο νερόφιδο», έδωσαν έμφαση στην αναδυόμενη διαμάχη μεταξύ των ζώων και της τεχνολογίας. Το παραμύθι περίγραφε την αντίδραση των ψαριών στην εγκατάσταση του διατλαντικού καλωδίου για τον τηλέγραφο, το οποίο εκτείνεται οριζόντια σε όλο το πλάτος του ατλαντικού ωκεανού μεταξύ Ευρώπης και Αμερικής. Σύμφωνα με το παραμύθι μέσα στο χάος της εγκατάστασης του καλωδίου, πολλά ζωάκια όπως οι θαλάσσιες ανεμώνες από το άγχος τους αρρώστησαν. Τα ψάρια τελικά ενώθηκαν για να καταστρέψουν το καλώδιο αλλά την ίδια στιγμή ένας καρχαρίας και ένας ξιφίας βρήκαν την εύκαιρα να τους επιτεθούν και να φαν αρκετούς από αυτούς. Έτσι τα ζωάκια δεν κατάφεραν να χαλάσουν το καλώδιο του τηλέγραφου που τα άγχωνε.
Στην σύγχρονη λογοτεχνία η θεματολογία αυτού του είδους παραμυθιών αντανακλά όλο και περισσότερο τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει το περιβάλλον. Παράλληλα δίνεται στα παιδιά το μήνυμα της σοβαρότητας των οικολογικών κρίσεων στις οποίες δυστυχώς πολλοί άνθρωποι γυρίζουν την πλάτη αγνοώντας ότι ναι τους αφορά άμεσα η εύρεση μιας ριζοσπαστικής και επιτακτικής λύσης.

Βιβλιογραφία:
To άρθρο είναι βασισμένο στο πρωτότυπο κείμενο “How 19th century fairy tales expressed anxieties about ecological devastation” της Dr Victoria Tedeschi, ανακτήθηκε στις 23/03/2017 από: https://theconversation.com/how-19th-century-fairy-tales-expressed-anxieties-about-ecological-devastation-73137

“Εάν θέλεις το παιδί σου να είναι ευφυές, διάβαζε του παραμύθια. Εάν θέλεις να είναι ακόμα που ευφυές, διάβαζε του περισσότερα παραμύθια.” Albert Einstein

4+1 λόγοι για ένα παραμύθι την ημέρα…

Η εκπαίδευση είναι το κλειδί για ένα καλύτερο κόσμο. Ξεκινώντας το ταξίδι της ζωής ενός παιδιού κάθε γονιός εύχεται για το παιδί του να έχει μια ζωή παραμυθένια, γεμάτη μάθηση και ουράνιο τόξο σε κάθε του περιπέτεια. Αρχίζοντας από ένα παραμύθι κάθε νύχτα και συνεχίζοντας προς το άπειρο από γενιά σε γενιά για ένα καλύτερο μέλλον.

Βιβλιογραφία
5 Reasons why fairy tales are good for children, By Saoirse Docherty published on Thursday 5 June 2014 at http://www.scottishbooktrust.com/blog/reading/2014/06/5-reasons-why-fairy-tales-are-good-for-children
13 Benefits of telling a Fairy tales to the Children retrieved on 17 January 2018 at https://inetarticle.com/13-benefits-telling-fairy-tales-children/

Η Μίνα στο χωριό της καθαρής ενέργειας

Η Μίνα επισκέπτεται κάθε τόσο την γιαγιά της στην εξοχή. Το χωριό της γιαγιάς της Μίνας λέγεται “Χωριό της Καθαρής Ενέργειας” και διαφέρει πολύ από άλλους τόπους γιατί οι κάτοικοι χρησιμοποιούν μόνο φωτοβολταϊκά και ανεμογεννήτριες για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια.

Ωστόσο, η Μίνα την τελευταία φορά που επισκέπτεται το χωριό της γιαγιάς της πολλά πράγματα έχουν αλλάξει προς το χειρότερο. Στο μεταξύ η Μίνα δεν αργεί καθόλου να μάθει τον λόγο για την αλλαγή που έφερε τα πάνω κάτω στο “Χωριό της Καθαρής Ενέργειας”. Το παραμύθι αυτό συνδέεται άρρηκτα με την δική μας καθημερινότητα και αποτελεί μια μικρογραφία του κόσμου που ζούμε με ήρωες ζωάκια.

Όταν έγραφα το πέμπτο παραμύθι της σειράς Ecofairytales και το πρώτο παραμύθι του δεύτερου τόμου “Οικολογικά παραμύθια” βρισκόμουν στην Θεσσαλονίκη με το πρόγραμμα Εrasmus για την Νεανική Επιχειρηματικότητα. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πανέμορφη πόλη με ιδιαίτερα σημεία αλλά ωστόσο μια ομοιότητα με χιλιάδες άλλες πόλεις ανά το παγκόσμιο, ότι είναι εξαρτημένη στα ορυκτά καύσιμα.

Ποιος ο λόγος που ενώ πόλεις σαν την Θεσσαλονίκη απολαμβάνουν ηλιοφάνεια τις πλείστες μέρες του χρόνου ακόμα να εξαρτώνται στα ορυκτά καύσιμα όπως το πετρέλαιο για την παραγωγή ηλεκτρισμού? Ο λόγος που εκατομμύρια άνθρωποι θα μπορούσαν να έχουν δωρεάν ηλεκτρισμό αλλά δεν έχουν είναι η απληστία μιας μικρής ομάδας ανθρώπων οι οποίοι μας πωλούν τα ορυκτά καύσιμα.

Τώρα θα μου πείτε καλημέρα, αυτό το ξέραμε εδώ και πολύ καιρό. Ναι σίγουρα δεν είναι νέο αλλά κανείς μας δεν κάνει κάτι την στιγμή που πολλές ΑΠΕ έχουν γίνει πιο οικονομικές ως προς την αγορά και την εγκατάσταση τους σε οικιακές μονάδες.

Υπάρχουν χώρες που η κλιματική αλλαγή τις έχει αλλάξει τόσο πολύ. Δάση που έγιναν στάχτη από τις φωτιές, δάση που έγιναν κίτρινα από την λειψυδρία. Βουνά που τα πήρε το ρέμα από τις πλημμύρες, βουνά που έγιναν λάσπη σε μια νύχτα γιατί δεν έμεινε τίποτα να τα συγκρατήσει και μαζί τους παρέσυραν σπίτια, ελπίδες και κόπους μιας ζωής.

Λοιπόν, δεν σταματούν εδώ οι αρνητικές επιπτώσεις της αυξανόμενης χρήσης ορυκτών καυσίμων, η λίστα μπορεί να πηγαίνει για πολύ ακόμα. Το σημαντικό όπως και να έχει είναι να γίνει μια στροφή προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για την ενεργειακή απεξάρτηση μας.

Η ώρα όμως περνά και κυλά μπροστά καμιά φορά ερμητικά γρήγορα. Όπως η Μίνα και η παρέα της δίνουν έγκαιρα ένα μάθημα στην απληστία του δήμαρχου Κάρτην ας ελπίσουμε ότι το παραμύθι “η Μίνα στο χωριό της καθαρής ενέργειας” θα μας συνεπάρει με τ’ άμεσα οφέλη της πράσινης ενέργειας πριν να είναι αργά για εμάς και τον πλανήτη μας.

Το 6ο παραμύθι της σειράς θα είναι διαθέσιμο σε επιλεγμένα βιβλιοπωλεία τέλη του 2018 στην ελληνική για Κύπρο και αρχές του 2019 για την Ελλάδα.

Περιλήψεις των παραμυθιών της σειράς EcoFairytales

Το πάθημα του βασιλιά του δάσους

Το λιοντάρι βάζει παγίδες μέσα στο δάσος για να πιάνει ζωάκια και να τα τρώει. Μια μέρα σε μια από τις παγίδες του αιχμαλωτίζεται ένα σπουργίτι του οποίου οι φίλοι θα προσπαθήσουν να το απελευθερώσουν. Άραγε θα τα καταφέρουν; Τι θα γίνει με το λιοντάρι και τις παγίδες του;

Ο Γιαννάκης και η νεράιδα της ανακύκλωσης

Ο Γιαννάκης μαθαίνει για τη δύναμη της ανακύκλωσης ταξιδεύοντας με τη νεράιδα της ανακύκλωσης στον χωροχρόνο της ζωής στον πλανήτη Γη.

Η κυρία με τις κόκκινες τουλίπες

Μια έκπληξη περιμένει την γιαγιά Μαρία και τον παππού Τάκη όταν πηγαίνουν να μαζέψουν τις κόκκινες ενδημικές τουλίπες από τον αγρό. Τι είναι αυτή η έκπληξη;

Το τελευταίο των ντόντο

Το τελευταίο των ντόντο διηγείται την δική του ιστορία από το νησί Μαουρίσιους στον Ινδικό Ωκεανό. Ας το ακούσουμε λοιπόν κάτι σημαντικό έχει να μας πει…

%d bloggers like this: