How to order your copy

Featured

Το τελευταίο των ντόντο

Το παραμύθι αυτό γράφτηκε μια καλοκαιριάτικη μέρα του Μάρτη στην Κωνσταντινούπολη, όπου είχα πάει για ένα συνέδριο. Ο συνειρμός μου μάλλον ήταν παράλληλος με την πικρή κατάληξη του ελληνισμού της Πόλης, που ολοένα και φθείρεται κάτω από τις μακροχρόνιες κακουχίες της τουρκικής πολιτικής απέναντι στις μειονότητες. Τα ντόντο σαν τους Έλληνες τις Πόλης κυνηγήθηκαν, έχασαν τα εδάφη τους και τελικά έμειναν σύμβολο ενός είδους που εξαφανίστηκε αλλά έμεινε για πάντα στην ιστορία.

 

Σήμερα δεν υπάρχει κανένας που να μην γνωρίζει τι είναι το ντόντο. Διάφορα άλλα παραμύθια πολύ πριν “το τελευταίο τον ντόντο” όπως “η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων” έκαναν τα ντόντο και την ιστορία τους διάσημα σε παγκόσμιο επίπεδο. Όπως και στην Πόλη κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ή να αμφισβητήσει το ελληνικό της στοιχείο, που είναι διάχυτο σε κάθε γωνιά της.

 

“Το τελευταίο των ντόντο” όμως δεν είναι μια ιστορία για την εξαφάνιση ενός είδους πτηνού μόνο αλλά και για την ελπίδα του ότι μέσω τέτοιων παραμυθιών η νέα γενιά θα είναι πιο ευαισθητοποιημένη ως προς την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και σπάνιων ειδών που απειλούνται με εξαφάνιση. Η αξία του κάθε είδους  πάνω στον πλανήτη μας το δίχως άλλο είναι μεγάλη, είτε μιλάμε για είδη χλωρίδας είτε πανίδας. Η συνεχής εξαφάνιση ειδών που μαστίζει τις τελευταίες δεκαετίες τον πλανήτη μας με γοργούς ρυθμούς λόγω της ανθρωπογενούς δραστηριότητας θα έπρεπε να μας προβληματίζει γιατί δεν χάνονται αυτά τα είδη μόνα τους, μας παίρνουν μαζί τους σταδιακά. Αυτό ελπίζω να μην το καταλάβουμε πολύ αργά ή να μην το πληρώσουν αργότερα τα παιδιά μας πολύ πιο ακριβά.

“Tell a fairytale day” February 28

“Tell a fairytale day” February 28

H 26η Φεβρουαρίου είναι μέρα αφιερωμένη στο παραμύθι και τα παιδιά. Η λογοτέχνης Μαριλένα Πόλη και η εικονογράφος Τασούλα Τσιερκέζου – Χριστοδούλου της σειράς παραμυθιών EcoFairytales τίμησαν την μέρα αυτή σε συνεργασία με τους Δήμους Λιβαδιών και Λάρνακας φτιάχνοντας εργαστήρια για τα παιδιά. Κατά την διάρκεια των δύο εκδηλώσεων διαβάστηκαν τα παραμύθια και δόθηκε χρόνος στα παιδιά να δημιουργήσουν και να φτιάξουν κατασκευές από ανακυκλώσιμα υλικά.

Στα δεξιά υπάρχουν φωτογραφίες από τα εργαστήρια και πιο κάτω φόρμα επικοινωνίας για ενδιαφερόμενα νηπιαγωγεία  που θα ήθελαν πληροφορίες για παρουσίασεις, εργαστήρια και αγορά των παραμυθιών.

February 26 is a day devoted to fairy tales and children. Marlena Poli and illustrator Tasoula Tsierkezou – Christodoulou  honoured this day in collaboration with the Municipalities of Livadia and Larnaca to make workshops for children. During the two events the fairy tales were read and children were given time to create and make useful items only from recyclable materials.

Δωρεάν ebook “Η Μίνα στο Χωριό Παραγωγής Πράσινης Ενέργειας”

Η Μίνα παίρνει το τρένο για να επισκεφτεί την γιαγιά της, η οποία μένει σε ένα μακρινό χωριό πάνω στα βουνά. Φτάνοντας στο χωριό η Μίνα δεν μπορεί να βρει την γιαγιά της, ενώ όλα έχουν αλλάξει. Επίσης, ο αέρας και ο ήλιος απουσιάζουν με αποτέλεσμα οι χωριανοί να μαζεύουν ξύλα για να ζεσταθούν. Θα βρει άραγε μια άκρη η Μίνα αλλά και μια λύση για την νέα κατάσταση που βρήκε μπροστά της;

Ένα παραμύθι για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για παιδιά από 4 μέχρι 10 χρονών.

Κατεβάστε το pdf από το πιο κάτω link:

https://ecofairytalesblog.files.wordpress.com/2021/02/ce97-ce9cceafcebdceb1-cf83cf84cebf-cf87cf89cf81ceb9cf8c-cea0ceb1cf81ceb1ceb3cf89ceb3ceaecf82-cea0cf81ceaccf83ceb9cebdceb7cf82-ce95cebdceadcf81ceb3ceb5ceb9ceb1cf82.pdf

Πώς να φτιάξετε μια βάση επίδειξης για κοσμήματα με ανακυκλώσιμα υλικά !

This slideshow requires JavaScript.

Τα υλικά :

πένα

ρίγα

χαρτόνι σκληρό

πιστολάκι γόμας

διακοσμητικό γλασέ χαρτί

ψαλίδι

κολλητήρα

Προαιρετικά :

διακοσμητικά στοιχεία πχ χάντρες

δαντέλλα

Βαθμός δυσκολίας : 1/10

Κατάλληλο για αρχάριους στις κατασκευές

Συνέντευξη στο περιοδικό Skala Times

 

1. Aγαπητή Μαριλένα καταρχάς εσείς τι έχετε σπουδάσει και που;

 

Ακολούθησα σπουδές στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο Κύπρου με αντικείμενο την περιβαλλοντική επιστήμη και τεχνολογία. Μετέπειτα εξειδικεύτηκα στην χερσαία οικολογία φοιτώντας στο Oxford Brookes University και επίσης παρακολούθησα μαθήματα βιολογικής κηπουρικής στο Cornell University.

 

2. Η ενασχόληση σας με την συγγραφή πως και πότε ξεκίνησε;

 

Μέσω των σπουδών μου συνειδητοποίησα ότι το περιβάλλον πλήγεται ανεπανόρθωτα εδώ και δεκαετίες από την ακάθεκτη ανθρωπογενή δραστηριότητα. Από τότε άρχισα να σκέφτομαι το γράψιμο περιβαλλοντικών παραμυθιών ως την δική μου ελάχιστη συνδρομή στην απάμβλυνση της συνεχιζόμενης υποβάθμισης των οικοσυστημάτων ανά το παγκόσμιο. Η συγγραφή έγινε πάντα με γνώμονα ότι η παιδεία όταν γαλουχείται στα παιδιά από μικρή ηλικία είναι πιο εύκολο να διαρκέσει και στην μετέπειτα ζωή τους.

 

3. Η σειρά EcoFairytales αποτελείται από τέσσερα παραμύθια που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος.

Ποιο ήταν το έναυσμα για να γράψετε τα παραμύθια αυτά;

 

Το έναυσμα το έλαβα όταν άρχισα να δουλεύω σαν περιβαλλοντολόγος σε δημόσιες συμβάσεις απασχόλησης όπου διαπίστωσα ότι σε πολλές περιπτώσεις η οικονομική ανάπτυξη αποτελεί μεγαλύτερη κινητήρια δύναμη από την διασφάλιση της υγείας τόσο των ανθρώπων όσο και της ευημερίας της άγριας ζωής.

 

 

4. Τι ιστορίες συναντάμε στα 4 αυτά παραμύθια;

 

Η πρώτη ιστορία μιλά για τον Γιαννάκη και το πνεύμα της ανακύκλωσης. Ο Γιαννάκης, ένα 7χρονο αγοράκι, μεταβαίνει σε ένα ταξίδι στο παρελθόν, στο παρών αλλά και στο μέλλον του πλανήτη. Ο λόγος του ταξιδιού δεν είναι άλλος από το να προβληθούν τα ωφέλιμα στοιχεία της ανακύκλωσης στην ζωή μας.

Το δεύτερο παραμύθι αφηγείται την αξία των ενδημικών ειδών χλωρίδας της Κύπρου όπως η κόκκινη τουλίπα της Πάφου και την σημασία της προστασίας της.

Η τρίτη ιστορία διηγείται με απλό τρόπο το πως εξαφανίστηκαν τα ντόντο. Διάλεξα αυτό το συγκεκριμένο πουλί γιατί είναι το σύμβολο όλων των εξαφανισμένων ειδών. Τα ντόντο εκλείψαν λόγω της ανθρωπογενής δραστηριότητας και το παραμύθι παρακινεί τα παιδιά να νοιάζονται για όλα τα ζωάκια που δεν έχουν δικής τους φωνή να μιλήσουν.

Το τελευταίο παραμύθι μας ταξιδεύει στο δάσος και συγκεκριμένα στο βασιλιά του ζώων το λιοντάρι που σκαρώνει ζαβολιές. Τα υπόλοιπα ζωάκια τον τιμωρούν για τις αταξίες του, έτσι γίνεται χορτοφάγος με το ζόρι. Μέσω της πλοκής προβάλλονται διάφορα ερωτήματα για την διατροφή μας αλλά και την αξία της φιλίας στην ζωή μας.

 

5. Σε ποιες ηλικίες αποτείνονται τα παραμύθια αυτά;

Τα παραμύθια αποτείνονται σε ηλικίες 3 μέχρι 9 χρονών.

6. Σκοπεύετε να γράψετε κι άλλα οικολογικά παραμύθια;

Ετοιμάζονται προς έκδοση ο δεύτερος τόμος παραμυθιών της σειράς ΕcoFairytales εντός του 2020 με δύο νέα παραμύθια.

7. Ποιο ήταν το καλύτερο σχόλιο που έχετε ακούσει (από παιδάκι) για τα παραμύθια σας αυτά;

Το καλύτερο σχόλιο που άκουσα φέτος ήταν από ένα μαθητούδι της πρώτης δημοτικού που μου είπε “δεν θέλω να είμαι όπως ο Γιαννάκης στο βιβλίο σου, για αυτό θα μάθω τον παππού μου να ανακυκλώνει και μετά τη γιαγιά “.

 

 

8. Υπάρχει έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης σήμερα, κι αυτό φαίνεται από τις επιπτώσεις στον πλανήτη μας. Αλήθεια, τι μπορεί να γίνει έτσι ώστε να αποκτήσει η ανθρωπότητα περισσότερη περιβαλλοντική συνείδηση;

 

Η περιβαλλοντική συνείδηση δεν αποκτιέται εύκολα ιδιαίτερα όταν το άτομο δεν έχει γερές “οικολογικές” ρίζες κυρίως από το σπίτι. Απαιτεί μάλιστα ριζικές αλλαγές στον τρόπο ζωής μας (ανακύκλωση, κομποστοποιήση, επαναχρησιμοποίηση, εναλλακτικά καύσιμα κτλ). Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να επιτευχθεί περιβαλλοντική ευαισθητοποίηση είτε με τη διαφήμιση όπως βλέπουμε για τις μπαταρίες της ΑΦΗΣ κτλ είτε με περισσότερα περιβαλλοντικά προγράμματα στην τηλεόραση. Δυστυχώς όμως για να υπάρξει μια αποτελεσματική αλλαγή δεν αρκεί τίποτα παρά μόνο όταν ο καθένας από εμάς συνειδητοποιήσει ότι η ρύπανση επιστρέφει πίσω σε εμάς (μέσω της τροφικής αλυσίδας, του αέρα και του πόσιμου νερού). Στην πραγματικότητα η ρύπανση καταφτάνει σε εμάς αναπόφευκτα πολύ πιο γλήγορα και έντονα από ότι πιστεύουμε ενώ ταυτόχρονα επιφέρει σοβαρά προβλήματα στην υγεία όπως αναπνευστικές διαταραχές και όχι μόνο. Τα καλά νέα είναι ότι πολύς κόσμος άρχισε να πείθεται ότι αποτελεί επιτακτική ανάγκη η μείωση της αρνητικής επίδρασης των καταναλωτικών μας συνηθειών αλλά χρειάζεται πάρα πολύ βελτίωση ακόμα.

 

9. Εσείς ως περιβαλλοντικός επιστήμονας πιστεύετε πως χρειάζεται περισσότερη εκπαίδευση και παιδεία γύρω από περιβαλλοντικά θέματα στα παιδιά μας; Τι θα μπορούσε να γίνει έτσι ώστε να μεγαλώνουν τα παιδιά (οι αυριανοί πολίτες) με περισσότερη περιβαλλοντική συνείδηση;

 

Τα παιδιά πιστεύω θα ήταν καλό να συμμετείχαν σε περισσότερες εκπαιδευτικές εκδρομές για το περιβάλλον. Στην Κύπρο λειτουργούν σε κάθε επαρχία κέντρα περιβαλλοντικής ενημέρωσης και παράλληλα τρέχουν εκπαιδευτικά προγράμματα και δράσεις για την προστασίας της φύσης από διάφορους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που θα ήταν ωφέλιμο να έπαιρναν μέρος όλα τα παιδιά.

 

 

10. Τέλος, σε ποια βιβλιοπωλεία μπορεί να βρει κανείς τα 4 παραμύθια σας;

 

Τα παραμύθια είναι διαθέσιμα σε διάφορες εκθέσεις βιβλίου που γίνονται ανά το παγκύπριο και σε 2 επιλεγμένα βιβλιοπωλεία σε Λάρνακα και Λεμεσό, το πρώτο είναι το “Περιδιάβασης” περιοχή Ορόκλινης και το “Λένα ” στην Αγία Φύλα.

 

 

EcoFairytales από την Μαριλένα Πόπη!

Συνέντευξη στο περιοδικό City

https://city.sigmalive.com/article/2018/3/10/otan-i-poli-grafei-oikologika-paramythia/

Όταν η Πόλη… γράφει (οικολογικά) παραμύθια

Η Μαριλένα Πόλη βρήκε έναν αλλιώτικο τρόπο να μιλήσει στα παιδιά για την προστασία του πλανήτη.

Το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τη φύση-περιβάλλον είναι να αποδεχτεί ότι η προστασία του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία του πολιτισμού μας. Από αυτό ξεκινούν όλα, όταν καταλάβουμε δηλαδή ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα.

Έχοντας ως φάρο τα πιο πάνω λόγια, η Μαριλένα Πόλη αποφάσισε να εκδώσει την πρώτη συλλογή παραμυθιών της σειράς EcoFairtytales, τα οποία είναι οικολογικού περιεχομένου. Και αυτό γιατί, όπως η ίδια πιστεύει, οι κύριοι αποδέκτες, τα μικρά παιδιά δηλαδή, είναι πιο ανοικτά σε «πράσινες» ιδέες από ότι όταν μεγαλώσουν.

Πρέπει να καταλάβουμε ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα.

Υπάρχει απήχηση εκ μέρους των παιδιών; Ποιο είναι το καλύτερο σχόλιο που άκουσες από έναν μικρό αναγνώστη σου;

Τα περισσότερα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την εικονογράφηση των παραμυθιών την οποία ανέλαβε η εικονογράφος Αναστασία Τσιερκέζου-Χριστοδούλου. Το πιο συναρπαστικό κομμάτι της όλης διαδικασίας έκδοσης του βιβλίου «Οικολογικά παραμύθια Tόμος 1», προσωπικά θα έλεγα πως ήταν η προώθησή του στα σχολεία με παρουσιάσεις/εργαστήρια, γιατί μέσω αυτών είχα την ευκαιρία να διαβάσω τα παραμύθια στα παιδιά και να δω από κοντά την αντίδρασή τους. Το καλύτερο σχόλιο που άκουσα ήταν από έναν μαθητή της πρώτης τάξης του δημοτικού που μου είπε ότι θέλει να γίνει δασονόμος όταν μεγαλώσει για να προστατεύει τη φύση, όπως ο ήρωας του παραμυθιού «Η κυρία με τις κόκκινες τουλίπες» που τους διάβασα.

 

 

Με τι άλλο καταπιάνεσαι εκτός από τη συγγραφή;

Αφιερώνω χρόνο σε εκπαιδευτικά προγράμματα του ΜΚΟ «Φίλοι της λίμνης Ορόκλινης» όπου είμαι υπεύθυνη για τα εργαστήρια κατασκευών από ανακυκλώσιμα υλικά και τις ξεναγήσεις στη λίμνη Ορόκλινης και Αλυκής για εκπαιδευτικά ιδρύματα και τον εναλλακτικό τουρισμό. Ένας από τους στόχους των ξεναγήσεών μας στις λίμνες είναι η προσέλευση ντόπιων ομάδων, ωστόσο το περισσότερο ενδιαφέρον προς το παρόν προέρχεται από τον εξωτερικό τουρισμό.

Έχουμε κτίσει ένα αδηφάγο πολιτισμό καταστρέφοντας το μοναδικό «σπίτι» που έχουμε, τον πλανήτη Γη.

 

Ποιο είναι το καλύτερο πράγμα που μπορεί να κάνει ο άνθρωπος για τη φύση-περιβάλλον;

Να αποδεχτεί ότι η προστασία του πλανήτη είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ευημερία του πολιτισμού μας. Από αυτό ξεκινούν όλα, όταν καταλάβουμε δηλαδή ότι η υγεία, η χαρά και η ζωή δεν αγοράζονται με χρήματα. Μέχρι στιγμής έχουμε κτίσει ένα αδηφάγο πολιτισμό καταστρέφοντας το μοναδικό «σπίτι» που έχουμε, τον πλανήτη Γη. Η ενσυνείδηση αυτή σε ατομικό επίπεδο αυτόματα προσελκύει στην καθημερινότητά μας απλές αλλά συνάμα ουσιώδεις λύσεις στο πρόβλημα της υποβάθμισης του περιβάλλοντος, όπως η χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και η υιοθέτηση αειφορικών τακτικών π.χ. οικιακή κομποστοποίηση, ανακύκλωση πλαστικού, χαρτιού, γυαλιού, μπαταριών, λαμπτήρων, ηλεκτρικών/ηλεκτρονικών συσκευών κτλ.

Το «Οικολογικά Παραμύθια, Τόμος 1», το πρώτο βιβλίο της σειράς, αντανακλά την επιτακτική ανάγκη για ενδυνάμωση της περιβαλλοντικής συνείδησης.

Γιατί αποφάσισες να ασχοληθείς με τα παραμύθια οικολογικού περιεχομένου;

Αποφάσισα να ασχοληθώ με την έκδοση της πρώτης συλλογής παραμυθιών της σειράς EcoFairtytales, τα οποία είναι οικολογικού περιεχομένου, λόγω του ότι οι κύριοι αποδέκτες, τα μικρά παιδιά δηλαδή, είναι πιο ανοικτά σε «πράσινες» ιδέες από ότι όταν μεγαλώσουν. Το «Οικολογικά Παραμύθια, Τόμος 1», το πρώτο βιβλίο της σειράς, αντανακλά την επιτακτική ανάγκη για ενδυνάμωση της περιβαλλοντικής συνείδησης και αυτό επιτυγχάνεται μέσω των μηνυμάτων που μεταφέρονται προς τα έξω. Μερικά από τα καίρια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο πλανήτης μας τα οποία επέλεξα για τον πρώτο τόμο της σειράς παραμυθιών EcoFairytales είναι η προώθηση της ανακύκλωσης, η προστασία των ενδημικών ειδών και η ευαισθητοποίηση για τα είδη που απειλούνται με εξαφάνιση.

 

Οικολογικά γλαστράκια με τα παιδιά του Δήμου Λάρνακας

Η αξία ενός παραμυθιού στην ζωή του ανθρώπου

Τα παραμύθια λένε ότι μας βοηθούμε να αποδεχτούμε τον κόσμο και να ενταχθούμε στην ζωή αλλά στην πραγματικότητα για κάποιους συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η αληθινή αξία των παραμυθιών είναι ότι μας υποκινούν την ανάγκη να αντιστεκόμαστε στην καταπίεση της κοινωνίας. Σε πολλά παραμύθια παρέχεται μια πλατφόρμα εναλλακτικών λύσεων μέσω των οποίων μπορούμε να λύσουμε προβλήματα της καθημερινής ζωής διαφορετικά παρά να μείνουμε παθητικοί μπροστά στο πρόβλημα. Μέσω των παραμυθιών επίσης αποκαλύπτεται η ανήθικη τάση των προσώπων σε θέσεις εξουσίας πχ η μητριά της χιονάτης, και ενισχύεται η θέληση του αναγνώστη να τιμωρήσει τις υποκριτικές τους θέσεις.
Τα παραμύθια φυσικά πάντα σκιαγραφούσαν την ιστορία του ανθρώπου από τις πρώτες μέρες που πάτησε το πόδι του στον πλανήτη. Τα περισσότερα παλαιότερα παραμύθια διαμορφώθηκαν κατάλληλα στην εποχή μας για να μπορούν να διαβαστούν στα παιδιά του 21ου αιώνα, όπως έχουμε συζητήσει σε ένα άλλο άρθρο του μπλοκ. Όσες αρχικές ιστορίες των παραμυθιών μπορούσαν να περιέχουν σκηνές βίας, σεξουαλικότητας και δεν ήταν δυνατό να αλλάξει η πλοκή είχε ως συνέπεια τα παραμύθια αυτά να χαρακτηριστούν κατάλληλα μόνο για ενήλικες.
Τα παραμύθια δεν διαφέρουν από άλλες μορφές τέχνης. Συχνά μπορεί να μην παρέχουν όλα ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο αλλά τουλάχιστον προσγειώνουν τον αναγνώστη. Για παράδειγμα πολλοί άνθρωπο δεν γνώρισαν ποτέ την πείνα, ή μια κακιά μητριά αλλά μπορούν να αντιληφθούν πως είναι η έλλειψη της ασφάλειας και της άνεσης. Τα παραμύθια μας διδάσκουν ότι η γνώση των καταστάσεων αυτών πχ. εγκατάλειψη δεν συμβαίνει μόνο στην φαντασία μας αλλά είναι και η πραγματικότητα πολλών άλλων ανθρώπων με λιγότερη τύχη από εμάς.
Εν κατακλείδι, ευχή για όλους τους ανθρώπους η ζωή να μοιάζει με παραμύθι, παρόλες τις δυσκολίες να ξεκινά μια καινούργια αρχή κάθε νέα μέρα, γεμάτη ελπίδα, εμπάθεια προς το συνάνθρωπο και νοσταλγία προς τα παλιά.

Η ακαταμάχητη ψυχολογία των παραμυθιών

Οι αναγνώστες των παραμυθιών αποδέχονται πολλές φορές τις πλοκές των υπερφυσικών ιστοριών που άκουσαν χωρίς να ρωτούν πως επικρατεί η μαγεία ή μοίρα σε αυτά. Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό? Για παράδειγμα κανένα παιδάκι δεν ρωτά πως στην χιονάτη και τους εφτά νάνους η μητριά μπορεί να μεταμφιεστεί σε κοριτσάκι. Η απάντηση είναι ότι είναι μάγισσα και όλοι το δέχονται έτσι.

Τι όμως κάνει τους θεατές ή τους αναγνώστες να παραγνωρίζουν την λογική που τόσο πολύ έχουν ενσωματώσει στην καθημερινότητα τους? σε μια ακαδημαϊκή έρευνα της Μαρίνα Γόρνερ (Marina Warner, 2014) συζητήθηκε το θέμα «τα λόγια των παραμυθιών» όπου μας υπενθυμίζει ότι ακόμα και σε θεατρικές παράσταση παραμυθιών όπου μπορεί να ζητηθεί από τους θεατές να κάνουν κάτι πχ να χτυπήσουν παλαμάκια γιατί μόνο έτσι θα γιατρευτεί κάποιος από τους πρωταγωνιστές της ιστορίας που αρρώστησε, μικροί και μεγάλοι θα το κάνουν ξέροντας στην περίπτωση των ενηλίκων όμως ότι απλά είναι μια παράσταση. Η ανταπόκριση αυτή του ενήλικου κοινού μας παραπέμπει βαθύτερα, στην ανάγκη του ανθρώπου να πιστέψει στο υπερφυσικό και να ταξιδέψει στα νερά του αδύνατου, πέρα από τα όρια της πραγματικότητας.

Τα παραμύθια δηλαδή ταιριάζουν σε όλους, αποτελούν έναν καθρέπτη όπου βλέπει ο αναγνώστης τον κόσμο για πρώτη φορά. τα παιδιά δεν έχουν πρόβλημα να αποδεχτούν μια φανταστική ιστορία ενώ τους αρέσει παράλληλα να ακούν τι έγινε και μετά τι έγινε σε μια σειρά από γεγονότα χωρίς λογική αλλά γεμάτη με νόημα, όπως το τι άκουσαν , είδαν ή ένιωσαν οι πρωταγωνιστές της ιστορίας.

Το γιατί για τα παιδιά έρχεται μετά. Για ελάχιστους μεγάλους ωστόσο τα γιατί έρχονται καταιγιστικά μόλις ακούν την πλοκή πχ, γιατί η χιονάτη συνήλθε με το φιλί του πρίγκιπα, γιατί η Κοκκινοσκουφίτσα δεν κατάλαβε το λύκο, γιατί μόνο το πόδι της σταχτοπούτας χωρούσε στο μαγικό γοβάκι ?

Η μαγεία βρίσκει πολλές φορές σύνδεση με την επιστημική αβεβαιότητα. Αποδεχόμαστε παράλογα στοιχεία στα παραμύθια όπως αποδεχόμαστε ότι πολλά πράγματα είναι ακόμα άγνωστα στον άνθρωπο όπως ο θεός που κανένας δεν τον είδε (για όσους πιστεύουν) ή εξωγήινη ζωή (που αποδεδειγμένα υπάρχει αλλά δεν την έχουμε φωτογραφίσει).

Ο ρόλος των παραμυθιών με άλλα λόγια είναι να μιλήσουν κατευθείαν στην ψυχή του αναγνώστη-ακροατή και να προκαλέσουν συναισθήματα, να ανάψουν την περιέργεια και να αναμοχλεύουν την δίψα του ανθρώπου να βρει το νόημα της ζωής.

Αυτή είναι η μαγεία των παραμυθιών ότι πάντα μια καλή ιστορία θα μας κάνει να την ακούσουμε όσο απίστευτη και να είναι αλλά και όσο μεγάλοι και να είμαστε.

%d bloggers like this: